COLABORACIONES/ COLLABORATIONS

LA SITUACIÓN DEL ACTUAL PUEBLO FILIPINO NO ES HALAGADORA PORQUE LA MAYORÍA SE ENCUENTRA EN LA MÁS ABYECTA POBREZA E IGNORANCIA GRACIAS A LA FORZOSA IMPOSCIÓN DEL IDIOMA INGLÉS.

      Ang Panahon ng pananakop ng mga Kanô sa kasaysayan ng Filipinas, may dalawang kapítulo:
      (1) Nang sila’y direktang namamahala, ---pagkatapos nilang sinalakay ang kapuluan at agawin ito sa pamamahala ng Unang Repúblika ng Filipinas ng mil otso siyentos nobenta'y otso (1898), na pinañguñgulahan ni Presidente Emilio Aguinaldo, at,
      (2) Nang sila’y patagong namamahala, ---samantalang may nakaupô na mga Presidenteng Filipino sa Malacañáng sa paniwalang lubós na malaya ang bansang Filipinas. Ito'y guinagawâ nila hanggang ñgayon upang mapagsamantalahan ang ekonomiya at likas-yaman ng mga Filipino.

      Ang mga Kanô, at maka-Kanô, gumagawâ ng propaganda upang makuhâ nila na maniwalâ ang sambayanang Filipino na ang kanilang bansa’t gobierno ay tunay na malaya.
      Ang propagandang itó guinagawâ sa pagturô sa mga paaralan ng isang huwad na kasaysayan ng Filipinas upang lumabás na mabañgo at mabait ang mga Kanô samantalang pinagbabawal na pag-usapan kung kailan nagsimula ang Estado at Concepto ng paguiguing Filipino.
      Sinasabi ng propagandang itó na dahil sa mga Kanô nakamit ng mga Filipino ang kaunlaran sa pag-iisip, sa edukasyon (academic freedom), sa sariling pamamahala, sa política, sa cultura, sa wikâ at sa ekonomiya.
      Dinidiin nang mismong propagandang itó na ang mga pañgulong Filipino sa politica at sa gobierno ñgayon, may kayang magpasiya ng malaya.
      Ang mga naihalal na Presidente ng bansâ malaya sa pagdesisyon tungkol sa mga básikong isyu ng polítika na may kaugnayan sa diplomasya sa ibang bansâ ng mundo, sa edukasyon, sa ideolohiya, sa wikâ at sa ekonomiya.
      Pero, ang propagandang itó na guinagastusan ng mismong mamamayang Filipino hindi totoo dahil:
      (1) Pinipilit, at napipilitan, ang pamahalaang Filipino na mañgutang sa mga banco ng mga Kanô. Ang pagpasiya sa pañguñgutang ay napasailalim ng pagdikta at paghawak ng mga Kanong WASP (White Anglo Saxon Protestants) sa pera ng Filipinas. Ang turing sa sarili nitong mga WASP ay amo ng mga Filipino.
      (2) Kusang pinipilit ng Kanô ang Presidente ng Filipinas, kasama ng iba pang mga matataas na nanunungkulan sa gobierno Filipino, na mañgutang ng malaki sa mga banco na hawak ng mga Kanô, upang maari nilang mapagdiktahan ang mga itó ng gusto nila.
      (3) Ang polítika sa ekonomiya ng bansang Filipino ay hawak din ng mga WASP dahil hawak nila ang presyo ng kuryente at gasolina sa kapuluan. Dahil dito, ang halagâ ng pera ng mga Filipino bumabagsak kapag tumaas ang halagâ ng dolyar. Ang efecto nito ay ang paghihirap ng halos lahat na mga Filipino, lalo na ang karamihang walang kaya at umaasa lamang sa kanilang pagtatrabaho o paglakô.
      (4) Ang politikang panlabas (foreign affairs) ng Filipinas, ay hawak din sila.
      (5) Pati ang politica sa kung anong wika ang gamitian na opisyal sa gobierno at paaralan ay hawak din nila dahil pinipilit nila ang paggamit ng wikang Inglés sa ibabaw ng paggamit ng wikang Filipino. Ang pagpilit ng Inglés may relasyon sa pinakamalaking exsportasyon ng mga Kanô sa kapuluan na siyang mga pelikula kasama ang kanilang músika na nasa mga CD, cassete tape at video. Wala silang pakialam kung mamatay ang industriya ng pelikulang Filipino kasama ang musika at wikâ ng mga ito.
      (6) At upang manatiling mapasa-ibabaw ang paggamit ng Inglés, pinasok pa diumano, ng mga katutubong alipin nitong mga Kanong WASP, ang mismong Alpabeto ng Inglés sa wikang Tagalog, o Filipino, upang mawasak ang pinagbabatayan nito bilang lenguwahe na fonético na may sariling karapatan.
      Dahil sa ganitong kalagayan, ang mithiing Filipino tuñgô sa pagmamahal sa sariling wikâ at bansâ, at sa kaunlarán ng mga ito, nauuwi palagui sa pañguñgurakot sa loob ng pamahalaan at sa pagdustâ at pagpahirap sa nakakaraming Filipino sa kanilang kabuhayan. Ang nasapoder nagpapayaman na lang ng wala mang anong delicadeza at pakungdañgan sa kapwa.
      At nangyayari ito dahil ang aksiyon at administrasyon ng mga nagkakasunod na mga Presidente ng Filipinas nagapos sa tinatawag na neo-kolonyalismo. Ang kanilang mga mithiing pangsocial pinipiguilan ng mga WASP mula sa malayo.
      Dahil dito, naguiguing praktikal sa kanila ang mañgurakot na lang ng walang freno, walang takot at pakungdañgan.
      ¿Bakit nagkaganitó ang problema ng bansang Filipinas? ¿Papano malutas itó? Ang sagot ay nasa pag-aral ng tunay na Historia ng Filipinas dahil may kasabihan na: 'ang hindi marunong lumiñgon sa pinanggaliñgan, di makakaintindi ng kasalukuyan at hindi makakarating sa paroroonan.'

LA INFLUENCIA MUSULMANA SE LIMITA A SOLAMENTE DOS PUNTOS EN EL SUR DE FILIPINAS, JOLÓ Y COTABATO.

TRAS EL DAÑO QUE HICIERON A LOS FILIPINOS EN TODOS LOS SENTIDOS, LA ÚNICA REPARACIÓN ES HACER A FILIPIAS UN ESTADO MAS DE SU FEDERACIÓN.

( Guillermo Gómez Rivera es Académico Coordinador de la Academia Filipina, Manila )